Süryani Ortodoksların coşkuyla kutladığı Nuhomo (Diriliş - Paskalya) Bayramı, İsa Mesih’in çarmıha gerildikten 3 gün sonra dirilmesi maksadıyla kutlanır.

Turabdin'le beraber dünyanın birçok yerinde yaşayan ve eski kilise takvimini kullanan Süryani Ortodokslar, her yıl bahar aylarında Paskalya yortusunda 50 gün boyunca oruç tutarlar. Oruçları her gün akşam namazına kadar sürer, daha sonra da perhiz ile sürdürürler.

Siboro: Müjde

Paskalya orucunun ortasında Meryem Ana'nın Müjdelenme Bayramı Süryaniler arasında Siboro olarak adlandırılır. Süryaniler bu bayramın gecesinde yoğurdukları hamurun üzerine, tarlalarında yetişen tüm tahıllardan serperek, kırmızı ve beyaz olmak iplerden koyarlar.

Siboro genellikle el bileğine veya boyna takılır. Renklerin anlamları ise şöyle: Beyaz paklığı, İsa'nın Tanrı olduğuna işaret eder ve kefeninin temsilidir, kırmızı insan olduğunu ve insanların günahını taşımasıyla kanını döküp çarmıha gerilerek ölmesini temsil eder.

Orucun son cuma akşamında sütlaç veya yumurta yapılırken, Siboro ipleri ateşte yakılır. Çünkü Mesih İsa insan olarak yeryüzündeki vazifesini bitirmiştir. Artık insanoğlu kurban edilmeyecek, kan dökülmeyecek ve ölüler için yas tutulmayacaktır. Çünkü Tanrı kıyam etmiş, dirilmiş, insan oğlunu paklaştırmış ve günahlarından arındırmıştır.

Süryaniler Paskalya yortusunda yumurta, sütlaç ve paskalya çörekleri yaparlar. Yumurtanın anlamı şöyledir; yumurta hiç bir uyarıcı etki olmadan büyür, gelişir ve olgunluğa kavuştuğunda kabuğu kırılarak bir canlı dünyaya gelir. Aynı şekilde Süryaniler de İsa'nın hiçbir dış etki altında kalmadan, Tanrısal gücü ile mezardan dirilmesi yumurta doğası ile özdeşleştirilmektedir.

Yumurtayı saran kabuk Mesih'in mezarını, yumurta sarısının ortasındaki canlı nokta Mesih'i, yumurta sarısı, etrafa saçtığı ışığı ve sarıyı saran tabaka da Mesih'in sarıldığı kefen bezini simgelemektedir. Çeşitli renklerde boyanan yumurtanın her rengi bir anlam ifade eder. Kırmızı renk; İsa'nın fedakarlığını, insanlar için akıttığı kanı, mavi; gökselliğini ve göğü temsil eder.

Elem Haftası

Orucun son haftasına “Elem (Yas) Haftası" denir. Elem haftası boyunca Mesih İsa'nın çarmıha gerilişi sebebiyle yas ilan edilir, insanlar siyah kıyafetler giyinir ve kimse birbirini öpmez. Çünkü İsa'nın Yahuda İskaryot isimli havarisi, çarmıha gerilmesi için onu öperek ele verir.

Elem haftasında Batı kiliselerinde secde edilerek namaz kılınır. Bu haftanın Perşembe günü Mesih’in öğrencilerinin ayaklarını yıkadığı, son akşam yemeğini yediği ve bu akşam yemeğinde öğrencileriyle şarap ve ekmek paylaşırken: “Bu sizin için feda ettiğim kanım ve bedenim” ayetini söylediği gündür. Bu maksatla Elem haftasının Perşembe gününde, Metropolitler kiliselerde 12 kişinin ayağını yıkayarak Mesih İsa'nın fedakarlığını yaşatır.

Cuma günü ise Mesih’in çarmıha gerilişi sebebiyle “Defin Töreni” yapılır. Defin Töreni'nde sembolize bir tabut kilise içerisinde kutsanır ve tören sonunda tüm Süryani halkı o tabutun altından geçerek sirke içer. İsa çarmıha gerildikten ve ölmeden önce annesi Meryem ve nişanlısı Yusuf'a susadığını söyler, su olmadığı için de İsa'ya bir bez ile sirke verilir. Defin Töreni'nin bitiminde de İsa'nın çektiği acıya ithafen sirke içilir veya bu sirke Paskalya yumurtasının suyuna dökülür.

Pazar günü Nuhomo (Diriliş-Paskalya) Bayramıdır ve kiliselerde İsa Mesih’in öldükten 3 gün sonra dirilişi kutlanır. Diriliş, hem Mesih İsa’nın ölüm karşısındaki zaferidir, hem de onun aracılığıyla bizim ölüm karşısındaki zaferimizdir. Çünkü Mesih bizlere, kendi dirilişi gibi bir diriliş ve sonsuz yaşam vaat etmiştir.

Süryaniler bayramlarını “Kom Moran Men Kabro! , Rab dirildi!” şeklinde kutlarlar.

Karşılığında da “Şariroyith Kom! , Gerçekten dirildi!” denir.