13 Mart’ta Pandemi nedeniyle kapanan okullar Bakanlığın belirlediği program kapsamında yavaş yavaş ve kademeli olarak açılacak. Bu program kapsamında İlkokul birinci sınıflar 21 Eylül’de uyum haftası çerçevesinde okullara, sınıflara yerleşmeye başladılar. 28 Eylül’de de tam anlamıyla derse giriş yaptılar.

Kademeli programa göre birinci sınıf öğrencileri haftada iki gün yüz yüze, yani sınıfta ders yapacaklar. İki gün olmasının sebebi okulun fiziki şartlarının göz önünde bulundurulması. Sınıf mevcutları kalabalık olanlar iki grup halinde okula gidecekler. Örneğin birinci grup Pazartesi Salı okula giderken, ikinci grup ise Perşembe ve Cuma günü okula gitmiş olacaklar. Çarşamba günü ise okul boş bırakılacak. Bu boş günde okul havalandırılacak sınıflar yıkanıp dezenfekte edilecek.

Yüz yüze yapılan eğitim faaliyetleri evde ise canlı yayınlarla desteklenecek. Eğer bir sorun çıkmazsa 12 Ekim’de de ikinci sınıflar ve daha sonraları da diğer sınıflar olmak üzere kademe kademe okullar açılacak. Buraya kadar herşey çok güzel ve olması gerektiği biçimde duruyor. Çünkü başka alternatif yok.

Bütün dünya hastalık nedeniyle maalesef bu şekilde eğitime yön veriyor. Lakin dünyanın bir çok ülkesiyle aramızdaki en büyük uçurum burda da kendini gösteriyor. Tek tek isim vermeye gerek yok. Merak edenler Google amcaya rahatlıkla sorabilirler. Bu ülkeler internet altyapılarını kısa bir sürede hazırlamışlar. Her öğrenciye dersini yapacağı bilgisayar ve tabletleri dağıtmışlar. En ücra köylerde dahi eğitim adına yaşanacak bütün sorunları çözmüsler. Öğrenci derse girer girmez o artık onların sorunu değildir.

Bizde ise maalesef 16 milyon öğrenciden sadece 1 milyonu düzenli olarak internetten ders alabiliyor. Çoğunun bilgisayarı yok. İnterneti yok. Köyler şebeke sahasına girmiyor diye internet hizmeti verilemiyor. Durum böyle olunca da maalesef sonuç çok farklı oluyor.

Milli Eğitim Bakanlığı buna köklü bir çözüm bulabilir. Her öğrenci ve öğretmene bilgisayar verebilir. İnternet bağlayan şirketlerle anlaşıp bedava internet verebilir. Bu belediyeler için de geçerli. Belediyelerin bu sıkıntılı günlerde çocuklara böyle bir hizmeti ücretsiz sunması bir sonraki seçimi kesin kazanması olarak yorumlanabilir.

Evde yapılan canlı derslerde de birçok sorun olduğu gözden kaçmıyor. Tanıdığım bir velim bu konuda şunları söylüyordu; ”Evde iki çocuğum var ikisinin de dersleri aynı saate denk geliyor. Bir bilgisayar var. Aynı odada ikisi nasıl ders yapabilir. İnternet çekmiyor. Sürekli sorun yaşanıyor.”

Bütün bu sorunların yanında tabi ki motivasyonlar da önemli. Çocuklar sınıf ortamı bulamadıkları için kolay kolay adapte olamıyorlar. Kendilerini derse veremiyorlar. Dolayısıyla konsantrasyon olmaları çok zor.

Özetlemek gerekirse, “Ders derslikte öğrenilir” ancak şartlar şimdilik bunun mümkün olmadığını gösteriyor. Tabi ki herkes bunun farkında ve pandemi döneminde başka seçenek te görünmüyor. Ancak en az zararla bu dönem nasıl atlatılır diye biraz daha çaba harcanabilir.

Görünen o ki yüz yüze de olsa, uzaktan da olsa sorunların kısa sürede çözümü bir hayli zor görünüyor.

KADİM HALK SÜRYANİLER'DEN ŞLOMO

Şlomo Süryanice Selam, merhaba demek. Kitab dokuz Süryani iş insanı, aktivist, öğretmen ve yazarların daha önce çeşitli platformlarda yazıları yayımlanan kişilerin makale ve yazılarından oluşuyor.

Kitabın bütün maddi ve manevi sorumluluğunu Musa Ergin üstlenmiş. Kitap bir kollektif çalışma ürünü. İmecenin güzel bir örneği. Kitaptaki tek bayan yazar Zekiye Dayar. Kitabın önsözünde değerli hoca siyaset bilimci Baskın Oran kitaba çok güzel bir renk katmış.

Süryani olmamasına rağmen sürekli Süryanileri markaja alan ve Süryani Kültürünün tanıtılmasında büyük emeği olan Hakan Aytekin gökkuşağının renklerini tamamlamış adeta. Eğitimci yazar Muzaffer İris'in makaleleri ise kitaba önemli bir değer katmış.

Kitap internet sitelerinde ve kitapçılarda yerini almış durumda. Okuyucusunun bol olmasını umut ediyorum. Emeği geçenleri tebrik ediyorum.

Eylül ayının son günlerinde Süryani Edebiyatına yeni bir eser girdi. Kadim halk Süryaniler’den Şlomo.